این روزا دلم می خواد خیلی کارا رو بکنم.دلم می خواد لباسای پسرونه بپوشم.لباسای بگی و شلخته.دلم میخواد مقنعمو در بیارم بندازم دور و به جاش یه کلاه کپ بذارم سرم.دلم میخواد موهامو عین اون روزا کوتاه کوتاه کنم.دلم میخواد از اون تی شرت گل و گشادا بپوشم که حلقه آستینش تا آرنج آدم آویزونه.دلم میخواد شبا که در خوابگاهو میبندن بزنم بیرون.توی خیابونا قدم بزنم و توی خلوت و سکوت شب شهر تنهاییمو مزه مزه کنم.دلم میخواد لنگوئجم بشه یه لنگوئج خشن مردونه.پر از فحشای آب دار.پر از بی شرمی.پر از خشونت.دلم میخواد از یه سری آدما بپرسم که آیا به روح اعتقاد دارن یا نه؟و بعد قهوه ایشون کنم.پر رنگ و متالیک...
دلم می خواد هیچ هنجاری نباشه.هنجارایی که مدام زن بودنم رو به روم بیاره.به رخم بکشه که چون زنم٬هر گاوی میتونه هر غلطی دلش خواست بکنه چون "مرده"!!!دلم نمی خواد مجبور بشم طوری بشینم که ساقای پام به هم بچسبن.دلم نمی خواد طوری راه برم انگار که دارم روی ابرای مخملی راه می رم.دلم نمی خواد طوری بخندم که هیچکی صدامو نشنوه.دلم میخواد جوری بخندم که همه دنیا صدامو بشنون.دلم میخواد فریاد بزنم.هوار هوار کنم.
من از زن بودن خودم راضیم اما یه سری هنجار را رو نمی پذیرم.به یلدا هم گفتم که فعلا همه ی عصیان مادرم٬حوا٬در من جمع شده...
اینا حرفای یه دل پر خشونت بود.زیاد جدی نگیریدش!
+ نوشته شده توسط نسیم در سه شنبه 23 مهر1387 و ساعت
1:54 بعد از ظهر |
Don't cry because it's over,smile because it happend.so 