خب من بالاخره برگشتم.و به تازگی سرم خلوت تر شده.اول از همه عید همگی کلی مبارک.ایشالا که سال خوبی داشته باشید.ایشالا صد سال به این سالا باشه.ایشالا عروسی بشید.(می بینید که!هنوز خوب نشدم.!!!اگه توقع داشتید برم خودمو ببندم به کعبه و بگم خدایا تا منو شفا ندی(و یه بنده خدای دیگرم آدم نکنی) از جام جم نمی خورم،کور خوندید!!!
در کل سفر خیلی خوبی داشتم.کلی خاطره انگیز بود.و کلی هم شاد بود.نعیمه هی می گفت سفر شادی دارید ها!اما باورم نمی شد.تا حالا اینقدر نخندیده بودم.با شهره همیشه هرهر و کرکرمون تو هوا بود.البته قراره تعریف نکنم.قراره دوتایی بشینیم تعریف کنیم.خیلی با حال بود.
برای من بهترین لحظه ها این بود که بشینم رو به روی کعبه و فقط نگاه کنم.معمولا هم روبروی ناودون طلا می نشستم.اونجا رو خیلی دوس داشتم.(و دارم) و نماز توی حجر اسماعیل که بهترین و دل چسب ترین نمازی بود که خونده بودم.خیلی به کعبه نزدیک بودم موقع نماز و به همین خاطر هم حس میکردم که صاف تو بغل خدا نشستم.(بهی آخر زیر ناودون طلا هم نماز خوندم)
کعبه همه ی آرامش دنیا رو با خودش داره.آرامشی که حتی فکر کردن بهش هم آرومم میکنه.آرامشی که وقتی سرم رو به دیوار کعبه گذاشته بودم منو در بر گرفت.و عطری که کعبه داشت...خوش بو ترین عطری بود که تا حالا دیده بودم...میگن وقتی آدم چشمش به کعبه می افته هر آرزویی کنه بر آورده میشه.اما تو اون لحظه آدم از خدا هیچی نمیخواد.فقط شاکر میشه.همه ی آرزوهاش یادش میره.و فقط دوس داره شکر کنه.
مسئله دیگه ای هم که خودش رو حسابی نشون میده مسئله شیعه بودن و ایرانی بودنمونه.من اونجا واقعا شیعه رو درک کردم.و اعتقاداتم صد برابر محکمتر شد.هر چند که شیعه گری ماها امروزه پر از تحریفه و کلی مزخرف قاطیش کردن.
مدینه غمگین ترین جای دنیاست.همه غربت دنیا،یک جا توی مدینه جمع شده.و فقط مهمان نوازی پیامبر و ائمه بقیعه که تحمل حزنش رو برای آدم آسونتر میکنه.
در کل سفر خیلی خوبی بود.خیلی خوش گذشت.همینا دیگه.این چند روزم که ماشالا همه ی فامیل یادشون افتاده بود که من وجود دارم!(کلا زیاد با فامیل بر و بیا ندارم)اینقدر ماچم کردن که لپام خیس خیسه.(تفیم کردن).دوستام هم همین طور.یه کوه کار انجام نداده هم دارم.از خونه تکونی گرفته تا پاکنویس جزوه های دکتر هوشمند!!!
پ.ن1:مسجد شیعیان و اون اتفاقی که اونجا برام افتاد شد نقطه عطف این سفر و شاید همه ی زندگی من...
پ.ن2:همه ی آقایون و خانومایی که التماس دعا داشتن برای اینکه برم رو بروی ناودون طلا بشینم و براشون سوره انعام رو بخونم(میگن بخت رو باز می کنه.) باید بگم که شرمندم.نصفشو بیشتر نخوندم.فکر کنم یه نصف زن یا نصف شوهر گیرشون بیاد. (برای کامل شدن طرف بقیشو خودشون بخونن.رو به قبله هم بشینن) البته از هیچی که بهتره.
استغفرالله...میبینید هنوز خوب نشدم...
پ.ن3:بد نیست تعبیر نیکان رو از خونه خدا بدونید:خونه خدا عین یه جعبه سیاه گندست که چیزای زردی رو دیواراش نوشتن.عمه نسیم هم تنهایی رفته توش و مادر جون رو هم با خودش نبرده!!!