يك پنجره برای پرواز

one million dollar baby!!!

newsummit — Mon, 14 Dec 2009 20:18:18 GMT

سنت هسنه ازدواج مدتیه گریبان ما رو گرفته.ما که میگم منظورم "خودم" نیست.بلا به دور!!!یک مدتیه که دو تا غنچه نو شکفته تو فامیل قصد دارن به هم برسن و همه فامیل دست به دست هم دادن به مهر،تا میهن خویش را کنند آباد!عروس 19 سالست و داماد 24 ساله.دختر عمه، پسر دایی هستن.

مسئله درخور توجه، مسئله مهریه است.ابتدا مراجع عظام، از جمله برادر 22 ساله عروس و پسرخاله 20 سالش یک لیست بلند بالایی نوشته بودن مبتنی بر مهرالسنه فلان مقدار سکه و فلان مثقال طلا و فلان دنگ خانه و فلان عدد شاخه گل!حالا بماند که سفر حج و آیینه شمعدان نقره و شال ترمه و هزار و یک خورده کوفت دیگه هم بود که من یادم نیست! آقایون ریش سفید و گیس سفید که میرن برای "مهربرون" میبینن که آرده بیخته شده و الک هم سر طاقچه آویخته شده!آقا داماد هم هول شدن و امضا کردن. جمع کل مهریه،چیزی میشد در حدود 5 میلیارد!!!!! که فکر کنم اگه برادر و پسرخاله هه میخواستن از یک تا 5 میلیارد بشمارن دچار گه گیجه می شدن!

خلاصه ماجرا داشت به هم می خورد و داماد نادم و پشیمان که عجب چیزی خوردم و امضا کردم و اینا، که با وساطت آقایون گیس سفید و ریش سفید 4 میلیارد تخفیف گرفتن و یک میلیارد شد!حالا ما تو فامیلمون یه one million dollar baby داریم...

همه اینا رو گفتم که بگم واقعا مهریه چقدر ارزش داره؟اگه میگیم که داده کی گرفته پس چرا این همه زیاد؟یا چرا اینقدر کم؟ مگه آدم داره گوسفند میفروشه که این همه قیمتشو بالا بگه!!! بابا دو تا "بچه" می خوان به هم برسن! همین!

من فکر میکنم مهریه "حق سرویس دهی"ه بانوانه!!! از کلفتی توی خونه بگیر تا...! و نمیدونم که چقدر حق زنه که مهریه داشته باشه!!!وقتی شرط داماد برای عروس اینه که "اگه میخوای بگیرمت باید چادر سرت کنی!" در حالی که خودش در دوران تجردش هر گهی خواسته خورده! چه فرقی داره یه میلیارد مهریه آدم باشه یا 100 تومن!!!وقتی زن از ساده ترین حقوق خودش محرومه... وقتی برای گرفتن مهریه اش اینقدر اذیتش میکنن که میگه مهرم حلال جونم آزاد...این کارا برای چیه؟این همه وقت و انرژی میذاریم که چی؟؟؟

پ.ن۱: من به قانون مجوز چند همسری برای آقایون هم معترضم!چرا زنا نمی تونن چند تا شوور کنن؟!

پ.ن۲:تو روحشون با این اسلام گندیده شون!

پ.ن۳:با این اوصاف٬عروس ۱۹ ساله اومده پیشم٬برام غصه می خوره٬میگه:"نسیم جون ایشالا تو هم شوور میکنی!"دی:

پ.ن۴:لبخند چشمای شما٬ ذوقی که تو چهرتونه٬ بابا٬دلم رو به زندگی امیدوار میکنه...فقط دعام روسفید شدن پیش شماست...

پ.ن۵:میدونی چی دلم می خواد؟اینکه یه روزی یک هویی از پشت سر بغلم کنی!و آشفتگی موهام باشه و حرف هایی که دلت میخواد بگی و نمی گی!

بعدا نوشت:نظر به سریال خاله زنکی و آبگوشتی "ویکتوریا" (که تنها سریالیه که من نگاه میکنم...ببینید به چه روزی افتادم) باید بگم گه مهریه خیلیم خوبه.اگه ویکتوریا هم مهریه درست و درمونی داشت انریکه مجبورش نمی کرد اون لندهور بی مصرف(جرونیمو آکوستا) رو ول کنه که با ول نکردنش به شیرینی پزی بیفته!!!!

عشق موریانه خورده...

newsummit — Tue, 08 Dec 2009 21:08:18 GMT

یه روزی یه بنده خدایی گفت:

"به روزهای اندوهباری بیندیش که تسلیم شدگی را نفرین خواهی کرد.روزهایی که هزار نفرین حتی لحظه ای را بر نمی گرداند..."

من دارم امتحانای سخت سخت میدم...خدایا بهم نشون بده که برای بندت کافی هستی...فقط یه معجزه.کمت که نمیاد...

اگه...

newsummit — Wed, 25 Nov 2009 20:08:18 GMT

امشب همش دارم به این فکر میکنم که اگه پسر بودم چی میشد؟؟؟؟چقدر شهامتشو داشتم که پافشاری کنم برای ساده ترین چیزهایی که حقمه و ندارم...چقدر میتونستم؟!!!گاهی وقت ها زن بودن٬زن بودنی که نتونی مزه ناب و واقعیشو بچشی٬به هیچی نمی ارزه... دوستی میگفت اگه تو پسر بودی تا حالا یه جای آسمونو سوراخ کرده بودی...و من امشب دارم به این فکر میکنم...

پ.ن۱:میدونی٬مزه واقعی زن بودن٬کنار تو حس میشه...افسوس که نه تو شهامتشو داری و نه من شکسته!!!!

پ.ن۲:برای کنکور فوق لیسانس ۲۰٪ سهمیه متاهلی گذاشته اند!لعنت بهشان و لعنت بهمان که ساکت می نشینیم برای این بی عدالتی...آقا جان من دلم نمی خواهد برای قبولی در کنکور شوهر کنم.زوره؟؟؟

قصه های من و سوتیام!

newsummit — Fri, 20 Nov 2009 20:10:32 GMT

توی جشن نوروز 88، که برای بچه های 84ای (که دایناسورهای دانشکده بودن) برگزار شد- البته سوای بقایای 83ای های محترم- یک مراسمی بود برای انتخاب "ترین" ها.و بنده و آقای "د" به عنوان "سوتی ده ترین" ها انتخاب شدیم.چند وقتیه میزان سوتی های من به صفر میل کرده.هر چند که دو سه هفته پیش،جلوی دوست پسر دوستم، تعداد معتنابهی سوتی از خودمان بروز دادیم.اما برای منی که روزی nتا سوتی خفن میدادم، که هفته ای دو سه تا سوتی چیزی نیس!!!(سوتی های من موضوعی برای خندیدن های دسته جمعی خوابگاهی بود!یادشان گرامی...)

افتضاح ترین سوتی من برمیگرده به تابستون سال 84.اون سال تابستون،من دوره زبانم رو تموم کرده بودم. و بشدت دلم کلاس زبان می خواست.تصمیم گرفتم برم سر کلاس دوستام اینا.(استادمون مشترک بود.).یادم نره بگم که کلاس خیلی مختلط بود!!!!و آقایون هم در اون کلاس حضور به هم می رساندند.

ما رفتیم سر کلاس و ازقضا، بحث سر لزوم ازدواج و advantages & disadvantagesش بود.بحث بسیار داغ بود و استاد هم طبق معمول داشت قمپزهای بس عجیبی درمی نمود.بنده هم تصمیم گرفتم که به عنوان مادر عروس اینا چند کلمه ای سخن برانم.موبایلم هم اون روز هی زنگ می خورد و از خونه مدام تماس می گرفتن باهام.(اون روز یه نفر از آموزشگاه زبان به خونه تلفن کرده بود و سراغمو گرفته بود.با اینکه من اونجا بودم.)اهل خونه خیلی نگران بودن.من چون میخاستم نطق کنم جواب تلفنم رو نمی دادم.و جالب بود که مامانم تصمیم گرفته بودن زنگ بزنن به دوستم معصوم که سر اون کلاس بود!

بالاخره لحظه موعود فرا رسید و نوبت من شد که ابراز نظر کنم!بنده میخواستم بگم که "یک خلاء هایی در وجود زن هست که فقط یه مرد می تونه پرشون کنه". اما اینقدرهول کرده بودم که نه یادم می اومد خلاء چی میشه و نه حتی روح.(اون وقتا مسئله روح و اعتقاد به اون،خیلی برام کاربرد نداشت!)برای اینکه کم نیارم عرض کردم که “There are some HOLES in a WOMAN’S BODY,that only a man can fill ‘em!!!!”

کلاس رفت رو هوا!!!و استاد بی چشم و صورت هم که از خنده سرخ شده بود گفت “holes?like your nose or ear?” و من که نمی دونستم چی باید بگم و نمی خواستم کم بیارم ٬گفتم “yessss!” من کلمه "hole "رو به جای "خلاء" و “body” رو به جای روح استفاده کرده بودم.خدا رو شکر که مامان اون موقع تلفن کردن به معصوم و من دیدم انگاری قضیه جدیه!از کلاس زدم بیرون و حضار رو با غش غش های خنده و ضورت های سرخ و چشمان اشک افتاده، تنها گذاشتم.

نیش استاد با دیدن من،تا هفته ها بعد گشاده می شد و بسته نمی شد!خودم هروقت یادم میاد می ترکم از خنده! و از پتانسیل های خودم تعجب می کنم!

پ.ن:باز هم دارم میرم کلاس زبان.با همون استاد عزیز!فعلا که با تزهای عجیب و غریب استاد دوست داشتنی ام،توی writing خیلی ضعیفم !

بی اما بی اگر...

newsummit — Sat, 14 Nov 2009 20:21:18 GMT

و آنوقت است که دلت می خواهد بروی یک گوشه بنشینی و به هیچ چیز فکر نکنی.نه به ضجه های پریس و نه اینکه چطور تنها شدند همگی وغمگین شدیم همگی.دلت نخواهد به این فکر کنی که چقدر پاییز است و چقدر تنهایی.چقدر دلت یک جای امن و خلوت می خواهد برای هیچ کس بودن.برای هیچ چیز بودن.برای اینکه مجبور نباشی برای هر قطره اشکی که می ریزی جواب بدهی.برای هر لحظه از تنهاییت کسی مواخذه ات نکند.برای اینکه ایندیپندنت باشی.و به همه دنیا بگویی گور پدرشان...به کفشت هم نباشد این همه در زدن های گاه و بیگاه و شنیدن حرف هایی که نمی دانم روی چه حسابی گفته می شود.من خسته ام از این همه رهگذر.خسته ام از شنیدن این همه حرف های بیهوده.این همه نگاه آلوده.من خسته ام از این باری که روی دوشم است.دلم می خواهد بگذارمش زمین.و در بروم.بروم جایی که نفریبدم هیچ آرزویی. و نه هیچ گرمایی.

دلم می خواهد به این فکر نکنم که " آخرش که چه؟ ". بتوانم دلخوش باشم الکی.بخندم بیخودی. شاد باشم.22 ساله باشم.بچگی کنم.بروم سراغ ساز،بی ترس رها کردنش.بروم دنیا را ببینم بی غصه.بی دغدغه.بی ترس نگاه های پرسشگرشان ، سیگاری روشن کنم و همین طور که چشمم به آسمان است و گونه هام دارند خیس می شوند و دستهام یخ می زنند، حافظ بخوانم...ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک...شاملو بخوانم...ما بی چرا مردگانیم....بگویم که چرا "چراغ های رابطه تاریکند"...

من دلم یک کنج می خواهد برای آرام گرفتن.برای تنها بودن.برای هیچ کس بودن.برای هیچ چیز بودن...دلم یک زاویه می خواهد.یک زاویه حاده!!!برای خلوت کردن از نوسانات سینوسی قلب آدم ها و حرف هایشان که انگار با مغزشان هیچ رابطه ای ندارد.برای رهایی از گیجی این همه حس و ایگنور کردن همه شان.همان "به کفشم" همیشگی!...من دلم یک زاویه می خواهد تا مرا از ماتریس های پیچیده وارون ناپذیر معادلات تو خط بزند.معادلاتی که نمی فهممشان.که "حقیقت های زبر" نمی گذارد درکشان کنم.حقیقت هایی که هر چه می خواهم ندیده بگیرمشان توی دقیقه هایم، قد علم می کنند و حتی خیال هم حریفشان نمی شود. من دلم می خواهد بلند شوم.بروم.بروم یک جایی که هیچ چیز زبر نباشد،تلخ نباشد،سیاه سفید نباشد.دنیا را رنگی و نرم و شیرین دوست تر میدارم.درست مثل مارشملو!!!

پ.ن1: نمی دانم چرا دیدم دارد نسبت به خدا عوض می شود. کاش عوضی نشود!

پ.ن2: هنوز هم خواهر کوچکتان بودن برایم لذت بخش است.هر چند که به حرف های گیج و گم صبح جمعه ختم شود.

پ.ن4:داری یادم می دهی که چطور صبور باشم. نه؟ به گمانم باید خفه شوم و بازی را ادامه بدهم! باشد.حرفی نیست.بی فلسفه،بی احساس...بازی می کنیم.

پ.ن5:شرمین! کاش من هم مثل تو می توانستم این همه بی رحم باشم.این همه مسئله را با متغیرهای صفر و یک حل کنم، بروند گورشان را گم کنند!

پ.ن6:"مرد داستان فروش" یوستین گاردر تمام نمی شود.کش می آید و حرصم را در می آورد."زمان لرزه" کورت ونه گات را هم بخوانید.قشنگ است...

what shall I do?

newsummit — Wed, 11 Nov 2009 21:23:01 GMT

از "از دست دادن" می ترسم!...و همین ترس نمی گذارد که unconditional ها را دوباره!!! تجربه کنم.

حس عجیبی است...زیستن در ناکجا آباد ذهنت!و عادلانه تر...گرمی دست هات!

so far!

newsummit — Wed, 04 Nov 2009 21:07:18 GMT

بعضی وقتا به این فکر میکنم که چی من و تو رو کنار هم نگه داشته؟ فاصله؟! یا عدم داشتن وجه اشتراک؟!

پ.ن۱: چقدر عجیبه! نومیدانه دوست داشتن آدم ها!

پ.ن۲: حال جسمم خیلی خوب نیست.اما روحم شاد و شنگول شده! هنوز منتظرم...

پ.ن۳:راستی: هنوز هم " دهانت را می بویند٬ مبادا گفته باشی٬ دوستت دارم."(به یاد موسی و این شعرش که جاودانه ماند در خاطرم!)

یک راهکار خوب!!!!

newsummit — Sat, 31 Oct 2009 20:49:04 GMT

سه سال پیش٬ سر یکی از کلاسام از شاگردام پرسیدم که: وقتی دپرس می شید٬چیکار می کنید؟ وجیهه اول از همه داد زد: "I sleep!!!!" اون روز کلی بهش خندیدم...کلی دستش انداختم...اما حالا بعد از سه سال می بینم که بهترین راهکار همینه...وقتی دلت گرفت میری تو رختخواب و تا لنگ ظهر می خوابی!!!!بعدشم بیدار میشی و همچنان به زمین و زمان غر میزنی تا جونت در بیاد.بعدش باز میری می خوابی...درسم نمی خواد بخونی.اصلا خودتو اذیت نکن...به خودت فَشار وارد نکن...

به کنکوری های عزیز توصیه می کنم که یا دپرس نشن٬یا اگه شدن٬برن بمیرن!!! چون دردش دوا نداره!!!من رفتم بمیرم! کاری با من ندارید؟؟؟

nothing,nathen,nada,zippp

newsummit — Sun, 25 Oct 2009 07:12:58 GMT

آسمان سربی رنگ

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای

باران...باران...

پ.ن:حالم از پاییز به هم می خوره.

*این همه تنها باشی و بارونم نیاد؟!؟! نامردیه..."م"! من حرفمو پس می گیرم.بارون بیاد٬من تنهایی میرم قدم میزنم...

یادش بخیر قدیما...

newsummit — Mon, 19 Oct 2009 20:39:18 GMT

چند وقت پیش در حال وبگردی بودم که برخوردم به جند تا از وبلاگ هایی که در جوانی زیاد می خوندم.حوانی منظورم دو سه سال پیشه.قبل از اینکه با این دوستان( که توی لینکام هستن و یه سری دیگه که نیستن اما هستن) آشنا بشم و به نظر خودم با یه سری آدم از تیریپ اجتماعی یکسان آشنا بشم٬این وبلاگا رو میخوندم.اینا وبلاگای معروفی هستن.حتما شما هم دیدیدشون.اما خب میذارم٬دوست داشتید برید ببینید.

لیلای لیلی ٬ سایه ٬ عطا صادقی ( اگه شما هم کتابای اندیشه سازان رو خونده باشید در می یابین که این آقای صادقی نویسند کتابای ریاضی بودند. چه اوقات خوشی رو با کتابهای تست ایشون گذرانیدیم)٬ دلقک (۲۱ گرم رو از اینجا شناختم)٬ماهنی ٬ پاگرد.همین ها دیگه....

پ.ن۱:"زن روزهای ابری" بازمانده ی اون روزاست.

پ.ن۲:دیروز٬دو نفر که خیلی خیلی برام عزیز بودن بهم ضد حال زدن.به فاصله چند ساعت!!!در کل حالم گرفتست...

پ.ن۳:کاشکی یه smiley هم وجود داشت که "انگشت وسطش"رو نشون میداد.اونوقت دیگه لازم نبود آدم خیلی حرفا رو تو اس.ام.اس ی که باید جواب بده بزنه...

یک بعدا نوشت خیلی خیلی مهم:بابای پرگلکم هم رفت!!!کاش بنده های خدا به آدم ضد حال بزنن اما خود خدا نه!!!!از اردیبهشت تا الان بابای چهارتا از دوستام فوت کردن...شرمین٬الهام٬احسان و پریسا...